Założenia programowe

W efekcie rewitalizacji zabudowań Elektrowni Podgórskiej i budowy nowego obiektu przy ul. Nadwiślańskiej w Krakowie powstać ma wielofunkcyjna instytucja kultury, w skład której wejdą:

- Muzeum Tadeusza Kantora – to oczekiwana od lat stała ekspozycja twórczości artysty. Ta sfera przygotowana została przez Tadeusza Kantora w ostatnich dziesięciu latach życia i pracy w Cricotece. Obiekty sceniczne, rekonstrukcje i rzeźby ukazujące najważniejsze etapy w twórczości artysty, czekają na miejsce dla ich ekspozycji. W chwili obecnej Cricoteka dysponuje największą w Polsce i na świecie kolekcją dzieł Kantora, na którą składają się zbiory własne (w tym kompletne przestrzenie sceniczne od „Umarłej klasy” do „Dziś są moje urodziny”), darowizny i depozyty. Jak dotąd, nie udało się w całości, czy choćby w większości zaprezentować kompletnej kolekcji, zarówno w Krakowie, jak i Polsce.

- Nowoczesne centrum wystawiennicze – organizacja wystaw czasowych w nowych warunkach pozwoli na prezentacje wybranych aspektów twórczości Kantora poszerzonych o pokazy zbiorów z innych muzeów i galerii. Ta sfera stworzy możliwość twórczego podejścia zarówno do koncepcji wystawienniczych, współpracy z innymi placówkami kultury i kuratorami poszczególnych realizacji, jak też umożliwi prezentację artystów z kręgu Grupy Krakowskiej, a także twórczości młodych twórców krajowych i zagranicznych.

- Centrum teatralno-konferencyjne – sale wielofunkcyjne gotowe na przyjęcie gościnnych spektakli, prowadzenie warsztatów teatralnych, staże i praktyki umożliwiające zapoznanie się z metodą pracy artysty, historią jego dokonań teatralnych i plastycznych, warsztaty artystyczne przy współudziale i prowadzeniu ich przez zorganizowane grupy studentów uczelni artystycznych, krajowych i zagranic¬znych, a także programy umożliwiające staże dla osób pragnących w przyszłości zająć się zawodowo pracą organizacyjną w innych ośrodkach kultury, organizację akcji artystycznych również w przestrzeni otwartej – przystosowanej do organizacji imprez plenerowych (plac przed budynkiem o powierzchni 600 m2 – specjalnie przystosowany do zmiany w scenę na otwartym powietrzu). Włączenie w program instytucji pokazów artystów młodego pokolenia, dla których sztuka Tadeusza Kantora jest źródłem inspiracji, pozwoli na ożywienie działalności, a przede wszystkim na przetrwanie idei artysty w żywej formie.

- Nowoczesny ośrodek dokumentacji historii teatru i sztuki wizualnej – poszerzenie zbioru archiwaliów Cricoteki o materiały dotyczące najważniejszych zjawisk w sztuce XX wieku o charakterze komparatystycznym dla twórczości Kantora oraz dokumentację aktualnych wydarzeń. Stworzenie działu wydawniczego; poszerzenie dokumentacji o kontekst historyczny z okresu, w którym powstawała, uzupełnienie o zbiory archiwalne dotyczące działalności grup artystycznych, z którymi współpracował Kantor lub też, z którymi czuł się silnie związany poprzez inspiracje artystyczne, pozwoli nie tylko dokładnie zgłębić twórczość tego artysty, ale da również świadectwo tamtych czasów.
Komputeryzacja zbiorów i udostępnienie ich w sieci internetowej. Rozpoczęty przez pracowników Cricoteki program elektronicznego opracowania archiwaliów i ułatwienia szerokiego do nich dostępu nie zastąpi jednak bezpośredniego kontaktu z dokumentem czy dziełem sztuki. Może jedynie stanowić cenne uzupełnienie. Skupienie informacji i szybkiego dostępu do bibliografii, archiwaliów, filmów i taśm audio połączone z możliwością skonfrontowania na miejscu obrazu na monitorze z oryginałem da dopiero pełny wyraz dorobku artystycznego Kantora.
 
- Czytelnia - Biblioteka – Księgarnia – literatura polska i zagraniczna z zakresu współczesnej sztuki wizualnej, teatru, architektury; stworzenie biblioteki – czytelni z zakresu historii sztuki, teatru, architektury jak i innych zagadnień związanych z historią kultury XX wieku, także wybór czasopism krajowych i zagranicznych poświęconych sztuce oraz materiały zarejestrowane na nośnikach cyfrowych i druki tzw. ulotne to nowa inicjatywa, dzięki której do Ośrodka przybywać winny coraz większe rzesze zainteresowanych.

- Magazyn - część zbiorów, która nie znajdzie miejsca na stałej ekspozycji, winna zostać zmagazynowana i przechowywana w tym samym budynku w odpowiednich warunkach spełniających normy muzealne i konserwatorskie. Za takim rozwiązaniem przemawia nie tylko chęć ułatwienia sobie pracy przy organizacji wystaw w nowej siedzibie czy poza nią, ale również przyczyny ekonomiczne - obniżenie kosztów działalności związanych z transportem, zabezpieczeniem i ochroną.